Rübâb-ı Şikeste

Rübâb-ı Şikeste, Tevfik Fikret'in Servet-i Fünûn dergisinde yayımlanan şiirlerinin derlendiği ilk kitabıdır. 1900 yılında yayımlanan eser, Türk edebiyatında parnasyen şiir anlayışının en güçlü örneklerini içerir. Kitapta bireysel duygular, aşk, doğa tasvirleri, toplumsal hiciv ve felsefi düşünceler iç içe geçmiştir. Fikret, aruz veznini Türkçe söz dizimine ustaca uyarlayarak şiirde müzikalite ve görsellik arasında özgün bir denge kurmuştur. Anjambman tekniğinin Türk şiirine taşınması, serbest müstezad biçiminin geliştirilmesi gibi biçimsel yenilikler bu eserde somutlaşır. Kitap, bireysel lirizm ile toplumsal eleştiri arasında gidip gelen geniş bir tematik yelpaze sunar. 'Sis', 'Yağmur', 'Balıkçılar', 'Hasta Çocuk', 'Ramazan Sadakası', 'Sabah Olursa', 'Bir Ân-ı Huzûr' gibi şiirler Türk edebiyat kanonunun vazgeçilmez parçaları olmuştur. Eserin dili dönemine göre ağır olmakla birlikte, aruz vezninin Türkçeye en başarılı uyarlaması olarak değerlendirilmektedir. Rübâb-ı Şikeste, hem biçimsel yenilik hem de içerik zenginliği bakımından Türk şiirinde bir dönüm noktası kabul edilir.