Kâmûs-ı Türkî

Kâmûs-ı Türkî, Şemseddin Sami'nin 1900 yılında yayımladığı ve Türk dilinin ilk modern tek dilli sözlüğü olarak kabul edilen eserdir. Osmanlı Türkçesinde kullanılan kelimelerin kökenlerini (Türkçe, Arapça, Farsça, Batı dillerinden alıntılar), anlamlarını, kullanım biçimlerini ve deyimsel ifadelerini sistematik biçimde belgelemektedir. Şemseddin Sami, sözlükte Türkçe kökenli kelimelere özel bir yer ayırarak dilin özüne dikkat çekmiştir. Eser, dönemin Osmanlı Türkçesinin kapsamlı bir fotoğrafını çekmesi bakımından hem dilbilimsel hem de tarihsel açıdan büyük önem taşımaktadır. Kâmûs-ı Türkî, sonraki sözlük çalışmalarına temel oluşturmuş ve Türk sözlükçülük geleneğinde bir dönüm noktası olarak değerlendirilmektedir.